Ζυμαρικά. Ο πιο βασικός και γευστικός κρίκος της διατροφικής αλυσίδας

Αναμφισβήτητα αποτελούν το πιο αγαπημένο και πιο πολυσυζητημένο πιάτο όλων μας. Και ίσως το πιο ενοχοποιημένο. Συνώνυμα των υδατανθράκων, με ότι αρνητικό ή θετικό κρύβει αυτή η βασική τους ταυτότητα, τα ζυμαρικά κατηγορούνται συχνά – και αυθαίρετα – ότι ανήκουν στις τροφές που παχαίνουν, αλλά δεν παύουν να βρίσκονται πρώτα στις καθημερινές μας απολαύσεις. Και πολύ καλά κάνουν.

BALANCE WELL NUTRI LIVING

Pasta story

Όπως δικαιούται κάθε μεγάλη διασημότητα έτσι και τα ζυμαρικά, έχουν να καταθέσουν πολλούς μύθους, αντιφάσεις και ασάφειες στην ιστορία τους, τόσους πολλούς μάλιστα , που εντέλει δεν μπορεί να προσεγγιστεί η γνήσια καταγωγή τους.

Δεδομένου ότι πρόκειται για την πιο δημοφιλή τροφή στον πλανήτη, οι συνήθεις ύποπτοι , οι πιο αρχαίοι πολιτισμοί του κόσμου δηλαδή, η Κίνα, οι Άραβες, η Ελλάδα και φυσικά η Ιταλία διεκδικούν τα γευστικά δικαιώματα τους.

Η Κίνα, στοιχειοθετεί τα πορίσματα της χρησιμοποιώντας σωρεία αναφορών από αρχαιολογικά ευρηματα και επιμένει ότι τα ζυμαρικά είναι ο απόγονος των αρχαίων της noodles. Πράγμα όχι απίθανο. Όμοια παρασκεύη, διαφορετική σύνθεση όπου αντί για αλεύρι ρυζιού χρησιμοποιούν ένα φυτό (ενδεχομένως το breadfruit tree) που μοιάζει με το δικό μας κριθάρι. Υποδεικνύουν μάλιστα τον Marco Polo σαν κύριο εισαγωγέα των φυτών της και τον τρόπο κατασκεύης των » ζυμαρικών «της στην Ευρώπη, κατά τον 13ο αι. Ωστόσο η συγκεκριμένη, πρόκειται για μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη εκδοχή.

Οι Άραβες με γραπτές αναφορές σε μεσαιωνικά κείμενα του Ισλάμ, αποδεικνύουν την ύπαρξη κάποιου είδους ζυμαρικών στη διατροφή τους με την ονομασία rista. Ο νομαδικής τάσης λαός της θέλει να φέρεται να είναι εκείνος όπου μετέφερε και διέδωσε τον διατροφικό τους θησαυρό στον δυτικό κόσμο. Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Τους ίδιους ισχυρισμούς άλλωστε μπορεί να επικαλεστεί και ο Αφρικανικός λαός με το δικό τους αρχαίο κους – κους ή κάθε λαός μετά το 8.000 π.Χ. που άρχισε να καλλιεργεί και να καταναλώνει προϊόντα από δημητριακά.

Σε μας στην Ελλάδα, η αρχαία ιστορία μας δεν θα μπορούσε να στερείται σε πληθώρα αναφορών. Με την μυθολογία να αναφέρει τον Ήφαιστο σαν εφευρέτη μιας συσκευής που έφτιαχνε ζύμες χορδών, -ναι , ναι! σωστά διαβάσατε : ζύμες χορδών- κατατασσόμαστε άνετα σαν τους πρώτους κατασκευαστές ζυμαρικών. Φυσικά δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η πλούσια φαντασία των μύθων μας είναι κάποιο έγκυρο αποδεικτικό, οπότε σαν αποδεικτικά καταθέτουμε την καταγραφή της τροφής lagana (τηγανισμένα φύλλα ζύμης) κατά τον 1ο και 2ο αι. μ.Χ. έως και τον 5ο αι μ. Χ. που η lagana εξελίσσεται και καταγράφετε επίσημα σε βιβλίο μαγειρικής σαν συνταγή που αποτελείται από τηγανιτά φύλλα ζύμης γεμιστά με κρέας , υποθέτουμε κάτι σαν πρόγονος την σημερινών λαζανιών. Ή και όχι, αφού ο τρόπος μαγειρέματος δεν παραπέμπει στον σημερινό ορισμό των ζυμαρικών. Το μόνο σίγουρο είναι ότι είμαστε οι νονοί της λέξης μακαρόνι, η οποία προέρχεται απο τα μακάρια ( παρασκευάσματα από σιτάρι που συμβόλιζαν την αναγέννηση και τα προσέφεραν για την ανάσταση των νεκρών).

Η Ιταλία από την άλλη, δεν πασχίζει να αποδείξει οτιδήποτε για τα ζυμαρικά της. Έχοντας δικαίως την σιγουριά του νικητή, απολαμβάνει την βιολογική πατρότητα των ζυμαρικών . Για την ιστορία οι πρώτες έγκυρες πληροφορίες για την ιταλική pasta, χρονολογούνται από τον 1154 μ. Χ. στο Παλέρμο της Ιταλίας. Έκτοτε υπάρχουν σαφείς αναφορές για την παρασκευή και κατανάλωση τους στις περιοχές της Νάπολης και της Γένοβας.

Είτε τα εφηύραν είτε τα υιοθέτησαν, αναγνωρίζουμε ότι είναι η χώρα που τα εξέλιξε σε σχήματα, συνθέσεις και υλικά, είναι η χώρα που τα εξέλιξε επίσης από φρέσκια σε ξηρή μορφή, είναι η χώρα που έφτιαξε το πρώτο εργοστάσιο ζυμαρικών και τα καθιέρωσε παγκοσμίως, που άφησε την φαντασία της ελεύθερη και τα συνδύασε με κάθε δυνατό τρόπο, που τα βάφτισε και αν κρίνουμε από τον τρόπο που τα σέβονται, τα μαγειρεύουν και τα χρησιμοποιούν μάλλον είναι η χώρα που τα αγάπησε πιο πολύ.

Τα ζυμαρικά σήμερα σαν βασικός κρίκος της μεσογειακής διατροφής

Σκέτα, απλώς με μυρωδικά και σκόρδο, με πολύπλοκες ή όχι σάλτσες, με κιμά, κρεατικά, λαχανικά, θαλασσινά ή τυριά, σαν κύριο πιάτο ή απλά συνοδευτικό, όλα τα είδη των ζυμαρικών, αν καταναλωθούν σωστά, είναι και πρέπει να είναι, αναπόσπαστο μέρος της μεσογειακής διατροφής.

Σ΄αυτο το : αν καταναλωθούν σωστά, θα σταθούμε κι εμείς και θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τον τρόπο κατανάλωσης τους για να τα εντάξουμε άφοβα στην ζωή μας και να τα απενοχοποιήσουμε. Θα προτείναμε λοιπόν να έχουμε στο νου μας τα εξής βασικά :

  • Τον συνδυασμό τους. Ας μην υπερβάλλουμε στον τρόπο μαγειρικής μας. Δεν χρειάζεται να μετατρέπουμε ένα γεύμα από βόμβα ζητούμενης ενέργειας σε βόμβα θερμίδων, ιδιαίτερα αν τα τρώμε συχνά. Το ίδιο νόστιμα και κυρίως ευεργετικά είναι αν φάμε τα ζυμαρικά μας με ελαιόλαδο, σάλτσα ντομάτας – βασιλικού και παρμεζάνα ή ακόμα καλύτερα ξηρή μυζήθρα ή ρικότα, ή άλλο τυρί με χαμηλά λιπαρά, να προσθέσουμε λαχανικά και πρωτεΐνη ( π.χ μπρόκολο, αβοκάντο, πράσο, θαλασσινά, τόνο, κοτόπουλο κ.α.) από το να τα βουτυρώσουμε με ζωικό λίπος, να προσθέσουμε 3-4 είδη λιπαρών τυριών, κρέμα γάλακτος κ. α.
  • Την ποσότητα τους. Μας αρέσουν, αλλά δεν μπορούμε να τρώμε μεγάλες ποσότητες. Ας αντιγράψουμε τους Ιταλούς . Σχεδόν πάντα έχουν ένα πρώτο πιάτο με πάστα στο τραπέζι τους, αλλά δεν ξεπερνούν την συνιστώμενη μερίδα. Σχεδόν πάντα επίσης συνοδεύονται με πλούσια λαχανικά και πρωτεΐνη.
  • Την σύσταση τους. Σήμερα δεν έχουμε δικαιολογία. Οφείλουμε να είμαστε ενημερωμένοι. Τα ζυμαρικά ολικής είναι στη ζωή μας. Επίσης τα ζυμαρικά από όσπρια ( φακές – ρεβύθια κ.α ) ή λαχανικά ( σπανάκι – καρότα κ.α) είναι καλές επιλογές με λιγότερους υδατάνθρακες και περισσότερες φυτικές ίνες.

Οφέλη

  • Αποτελούν καλή πηγή -ειδικά τα προϊόντα ολικής άλεσης-, σύνθετων υδατανθράκων, με χαρακτηριστικό την αργή πέψη, βοηθούν στην ομαλή αύξηση των επιπέδων σακχάρου και στην αποφυγή αυξομειώσεων του.
  • Είναι πλούσια σε αδιάλυτες φυτικές ίνες, που συμβάλλουν στην διατήρηση ενός υγειούς πεπτικού συστήματος, στην μείωση της απορρόφησης διαιτητικού λίπους και στην δημιουργία του αισθήματος του κορεσμού.
  • Περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β, που συμμετέχουν στη λειτουργία του νευρικού συστήματος αλλά και σημαντικά μέταλλα και στοιχεία όπως το μαγνήσιο, ο σίδηρος, το ασβέστιο, το κάλιο, ο χαλκός και το σελήνιο.
  • Έχουν μικρή ποσότητα νατρίου και λιπαρών, με αποτέλεσμα να είναι κατάλληλα προς κατανάλωση από άτομα με υπέρταση.

Extra πληροφορία

Η διατροφική διαφορά μεταξύ ξηρών και φρέσκων ζυμαρικών είναι σημαντική. Τα φρέσκα, εκτός από την ασυναγώνιστη γεύση, περιέχουν περισσότερο σίδηρο, βιταμίνες Α, D και Ε, λόγω των φρέσκων αυγών και του γάλακτος καθώς και πολυφαινόλες και μονοακόρεστα λιπαρά λόγω του ελαιόλαδου. Όμως περιέχουν περισσότερο νάτριο και χοληστερόλη.

Πρόταση από μας

Εμείς στο Balance υποστηρίζοντας την ισορροπημένη μεσογειακή διατροφή, προτείνουμε συχνά τα ζυμαρικά στα εβδομαδιαία μενού, ικανοποιώντας τους λάτρεις του είδους. Επιμένουμε στα προϊόντα ολικής για όλους τους λόγους που αναφέραμε παραπάνω αλλά και επειδή θέλουμε να αποδεικνύουμε ότι στην διατροφή δεν πρέπει να απαγορεύεται τίποτα, αρκεί να τα τρώμε σωστά . Σαν αθεράπευτα ερωτευμένοι κι εμείς με τα ζυμαρικά φτιάξαμε κριθαρότο με κριθαράκι ολικής και φρέσκα θαλασσινά. Χωρίς υπερβολές ήταν από το πιο ωραίο κριθαρότο σε γεύση και υφή που έχουμε φτιάξει. Η συνταγή απλή. Δεν έχει καμία δικιά μας έμπνευση, απλώς ακολουθήσαμε όλα τα βήματα του αγαπημένου σεφ akispetretzikis.com τροποποιώντας την ελάχιστα, καθώς χρησιμοποιήσαμε μόνο ελαιόλαδο και ζυμαρικά ολικής. Δοκιμάστε το.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s